Onze lieve jongeman Faron
Inmiddels is hij alweer 9 maanden en genieten wij zo van de kenmerkende eigenschappen van de Drentsche reu. Hij kwam bij ons toen hij 16 weekjes oud was, hij gilde de hele boel bij elkaar als hij je uit het oog verloor. Dat was echt even elkaar leren kennen. Hij is inmiddels een doorgewinterde jonge reu met een lief karakter en hij is zeer zacht in de bek. Dat laatse is zeker belangrijk voor de twee dames die hier ook rond lopen.
Zij zijn zogezegd volleerd. Altijd en beetje alsof het katjes zijn, hebben de twee dames besloten erg lief voor elkaar te blijven sinds Faron op hun pad is gekomen. Dit stukje gaat over de gewenste balans tussen onze drie kanjers.
Een reu erbij nemen terwijl er twee volwassend ames zijn…..het was stukje bij beetje toch de vraag hoe dit goed te kunnen managen, een jonge hond kan immers vrijj fors zijn. Vanaf een maand of drie durfde hij al over de de rug van de dames heen te stappen. Hij pakte daarmee best wat terrein in de roedel. Een aantal maanden later begon Ferra hem daar wel in op te voeden, door goed haar grens aan te geven en haar kop weg te draaien als hij tever ging, zo van “ja nou is het goed geweest”. Beertje zag dit ook als een welkome verandering en begon op haar eigen manier de roedel bij te sturen richting de juiste balans. Nu liggen ze met gemak op het zelfde metertje van de bank.
Fijn zo. blij zijn wij met hem, onze witte sneeuwuil…. Een uitdaging is het wel, maar dat mag ook!